Friday, March 10, 2006

بېرېدلې نانځكه


ګلاب چې د ويسكي څلورم جام په سر راواړاوه ، نو په بيړه يې له كاتيا لاسونه راتاو كړل ، خو هغې ژر ټيل واهه .

- لږ ودرېږه ! چېرته بيړه لرې ؟

ګلاب سترګې سپينې او بېرته يې خپلې شونډې د هغې په شونډو كېښودې ، لږ وروسته دواړو يو د بل تڼيو ته لاسونه ورتېر كړل . د كميس وروستۍ تڼۍ يې پرانېستلې چې د تېلېفون اّواز شو، ګلاب په غورېدو غورېدو تېلېفون ته ورغى:

- په غضب شئ ، وخت او ناوخت نه ګورئ !

د تېلېفون غوږۍ يې په تاو پورته كړه :

- هلو ! ګلاب يم .

له مخامخ لورې له سلام اچولو پرته ځواب ورغى :

- خنځيره ! نه مې درته ويل چې په دې ډمه مې پګړۍ په زمكه مه وله ، در يې وله! پنځه كاله دې د دې پاڼه وانه ړوله .

له دې سره ټلېفون ژر بند شو .

د ګلاب سر خلاص نه شو ، سودا ورولوېده ، ژر يې بېرته د تېلېفون په كولو لاس پورې كړ ، خو لا يې وروستۍ شمېره نه وه وهلې چې كاتيا له لاسه راونيوه :

- هېڅ اّداب دې نه دي زده ، ما خو درته ويل ، بيړه مه كوه چې داسې دې تېلېفونونه اورېدل ، زه دې ولې لوڅولم ؟

ګلاب وررغبرګه كړه :

- لږه اودرېږه ! څه مهمه خبره ده .

كاتيا ژر ځواب وركړ :

- په بلا يې ووهه ! د تېلېفون مزى راوباسه ! اوس دې زه راپارولې يم ، ځه ! د خوب كوټې ته ځو .

دا ځل دواړه بربنډ شوي وو چې بيا د تېلېفون غږ شو او چې څو د كاتيا پام كېده، ګلاب په منډه تېلېفون ته ځان ورساوه .

- هلو !

ځواب يې واورېد :

- زه جلال الدين ، ستا تره يم . پلار دې له غوسې درته نه دي ويلي … زه به يې درسپينه كړم .

ګلاب حيران شو :

- ولې څه خبره ده ؟

تره يې ځواب وركړ :

ښځه ډمه دې د سړي سره ونيوه .

ګلاب په خبرو كې ورولوېد :

- لږه اشاره ابا هم راكړه … لړه مو كړه كه در نه ختا شوه ؟

- هو ! په هماغه دم مو له هغه خنځير سره يوځاى …

- چا ؟

- نسيم وراره ، زوى دې !

ګلاب په غرور ورغبرګه كړه :

- وا ، شاباس ! نره ! دى هم ګولى ورولى شي .

تره يې هم په غرور ځواب وركړ :

- دوه جاغوره يې پرې تش كړي .

دا ځل كاتيا په ډېرې بې صبرۍ د ګلاب له لاسه تېلېفون راواخېست او په شړك يې په مځكه كېښود ، بيا يې په بې شرمۍ د تېلېفون مزى راوكېښ .

- درته ومې ويل چې د تېلېفون مزى راوباسه ، كه مې اشتها وسوه بيا چې راته په زاريو مړ هم شې … ولاكه …

ګلاب ژر په ننواتو شو :

- سمه ده ګرانې ! هرڅه منم ، ملامت يم … خو دا ډېر مهم ټېلېفون و .

كاتيا وپوښتل :

- له كومه ځايه ؟

ګلاب ځواب وركړ :

- له پاكستانه ، له كوره ؟

- مېرمن دې وه ؟

ګلاب په غوسه شو .

- دا غوا راته مه يادوه !

كاتيا موسكۍ شوه .

- له كله راهيسې درباندې دومره ګرانه شوم ؟

ګلاب په مكيز ځواب وركړ :

- ته تل په ما ګرانه وې .

بيا يې اوږد اوسيلى وكړ :

خو دا ګرانښت راته ډېر ګران تمام شو .

هغه هم حيرانه شوه .

- ولې څه خبره ده ؟

- ګلاب ژر ځواب وركړ :

- له مېرمنې خلاص شوم .

- هغې په تعجب وپوښتل :

- دا څه وايي ؟ مړه شوه ؟

- نه مړه نه شوه ، مړه يې كړه .

- چا ؟

- هغه په غرور ځواب وركړ :

- زما زمرى زوى .

هغه نوره هم حيرانه شوه .

- دا څنګه ؟ ستا زوى خپله مور !؟

په اّرمه يې ځواب وركړ :

- هو كاتيا ! دا زموږ رواج او رسم دى چې ښځه له خپل مېړه پرته له هر پردي سره په زنا او خطا په هماغه دم وژني .

- هغې ټوپ كړ :

- دا څه وحشت دى ، زوى خپله مور … .

هغې ته نوره هم سودا ورولوېده :

- نو ما او تا خو هم واده نه دى كړى ، كه ستا زوى ما له تا سره وويني !!

ګلاب په سړه سينه ځواب وركړ :

- د ښه مرغه لا داسې پېښه نه ده شوې چې چا دې خپل نارينه له پردۍ ښځې سره په زنا او خطا وژلى وي ؟

كاتيا دستي استدلال وكړ :

- ته دا عدالت بولې ؟

ګلاب په بيړه ځواب وركړ :

- اوس به څه د حقوقو لكچر دركوم ، رانږدې شه چې په هر څه تيږه كېږدو او سر له سبا د واده پلانونه جوړ كړو . او زما د زمري زوي لپاره د يو بلنليك چاره هم وسنجوه .

ګلاب له هغې لاسونه راتاو كړل ، خو كاتيا ژر د ده لاس له خپلې اوږې پورې واهه.

- نو كه ستا زوى دلته ما له چا سره په دې كار ونيسي ؟

ګلاب دستي ځواب وركړ :

- چې له مور سره يې وكړل ، ميره څنګه پرېږدي ؟

- كاتيا لكه په ماغزو كې يې چې كړنګ وشي ، په غوسې د خوب كوټې ته لاړه . په بيړه د كاليو په اغوستلو شوه او له ځانه سره ګډه شوه :

- دا وحشت دى ، ظلم دى ؟

ګلاب ژر بيا په زاريو شو :

- نن خو پاتې شه ! سبا به په هر څه په تفصيل رڼا واچوو .

ګوره ! زموږ عنعنې كه بدۍ لري ، ښېګڼې هم لري .

خو هغې په زور له هغه خپل لاس راكښوده ، او د تل لپاره يې له ده سره پنځه كلنه دوستي پرېښوده .


سلواكيا – براتسلاوا

د 2003 ميلادي كال د نومبر 23

0 Comments:

Post a Comment

<< Home