Thursday, March 09, 2006

اصلي پرزه


لوبغاړی :
مامور : (۴۰ـ ۴۵ ) کلن
عارض : یو ځوان (۲۵ ـ ۲۸ ) کلن
ځــــــــــــــــــــــــــــــــــــاي
یو اداري دفتر دي،مامور تر میز تر شا ناست او خوب وړي .

عارض ( جمال ) راننوزی
جمال :
سلام مامور صاحب
مامور :
بیده او خریږي
جمال :
(بیا) سلام مامور صاحب
مامور ( چی له خوبه راکیښني، خوبولي په ناراسته ډول) .....
لږ ناوخته نه شوي راتلاي ؟

جمال :
( په تعجب) څه وخت راغلي واي صاحب !؟

مامور :
په ۴ بجو،
جمال :
( په حیرانتیا)،په ۴ بجې !؟
مامور :
بلې پوره په ۴ بجې
جمال :
په ۴ بجې خو تاسي رخصتیږئ !!
مامور :
خوزه دې هم باید په رخصتۍ کې راویښ کړي واي

جمال :
په رخصتۍ کې به اداري کارونه څنګه شي !؟
مامور :
اداري کارونه،اداري چُرتونه او اداري خوبونه غواړي ،او دا چُرتونه او خوبونه چې په اداره کې ونه شي په کور کې کله کیږي .
جمال :
زه خو چې پوهیږم صاحب ! اداره د کار له پاره او کور د خوب له پاره دي
مامور:
خوزه له هغه مامورینو ځینې نه یم ،زه د هرې دوسیې له پاره اول ورځ په اداره کې لمړي چُرت او بیا یو سترګه خوب وهم او بیا یې په دوهمه ورځ په دفتر کې پاي کوم ....ښه څه یې کوي ... څه غواړي ؟
جمال :
دا عریضه مې راوړې
مامور:
(عریضه اخلي) له لږ سکوت او سرسري لوستلو وروسته :
مامور :
یوه نیمه میاشت وروسته
جمال :
صاحب! دا څه وایي ،یوه نیمه میاشت!؟
مامور:
بلې یوه نیمه میاشت . که بل مامور واي ،دري میاشتې وروسته یې درته ویل او هغه مامور به په حقه هم وي، ځکه یوازې زه یم چې ستا دوسیه سر تر پایه په یوه نیمه میاشت کې میندلي شم بل مامور ته لا درې هم کمې دي .
جمال له جیبه یو لیک راباسی او مامور ته یې ورکوي ،مامور لیک اخلي او په بیړه یې لولې .
مامور:
( له لوستلو وروسته) دا خو زما هم صنفي دي، زه دده په خاطر یوه میاشت وروسته
جمال :
دخداي دپاره دا څه کوي؟
مامور :
وروره! دا حه اسان کار نه دي زه دهغه په خاطر دې تکلیف ته ځان ورکوم،ته پوهیږي زه باید په یوه میاشت کې ۱۵۰۰دوسې او ۱۵۰۰۰ پاڼې پرله پسې لاندې باندې کړم تر څو ستا دوسیې ترې راوباسم .
جمال بیا جیب ته لاس ورتیره وي بل لیک راباسي او مامورته یې وړاندي کوی،
مامور :
( دلیک له لوستلو وروسته)... او چې دا څومره ګل سړي دی ... دده له برکته مې ځوط پوهنتون ته داخل شو.... ځه دده په خاطر ۵ ورځې وروسته راشه
جمال :
( له ځانه سره) دې هم کار ورنه کړ
مامور:
( په قهر) څه دې وویل ؟
جمال :
(په وارخطائي )هسې! هیڅ
مامور :
ګوره زما له واسطو او پرزو ډیر بد راځي،خو دوی له دې امره مستثنی دي
جمال بیا جیب ته لاس کړی بل لیک راباسی او مامور ته یې وړاندې کوي
مامور په خندا دا خو زما خُسر دی
جمال :
پوهیږم ،څنګه دا کوم مرض دوا کوي که نه ؟
مامور:
زما خُسر خوپر ما زماله پلاره هم ګران دي
جمال :
(په خندا) ضرور دې ښځه هم درباندې ډیره ګرانه ده
مامور:
خو هغه راباندې ګرانه ده چې دی راباندی ګران دی که نه !؟
جمال :
ښه اوس خو به راته نن داکار خلاص کړی که نه مامور صاحب ؟
مامور :
یاره څه ووایم ،حُسرمحې ته غر هم نشی دریدای او که څوک مخې ته ودریږي ،غرونه پرې چپه کیږي
جمال :
او خدای دی بیا له ښخې د سر چپه کیدو هم سړي ساتي
مامور :
بس اصلی خبره خو دی اوس وکړه،د ښخو زور،چی یووار درته په لعنت شوه،په همغه دم کې دې تور ویښتان سپینیږي .
جمال :
(په خندا) چې داسې دې بس کار مې راخلاص کوه خُسر او ښځې دواړو دې احسان واوړي او هم به زما دعا واخلئ .
مامور :
بس د ښځې زور څوک لری،ځه یوه اونۍ وروسته دې دوسیه خلاصه وغواړه
جمال :
مامور صاحب د خدای ته وګوره
مامور:
(په جدی بڼه) زه انسان یم ،ماشین نه یم ،دمخه مې درته وویل چې زه باید ۱۵۰۰ دوسیی او ۱۵۰۰۰ پاڼې لاندی باندی کړم ،غواړی چې په همدی دوسیو او پاڼو کې ورک او ویده شم .
جمال بیا جیب ته لاس وړی خو مامور پری غږ کوی
مامور :
بس، بس !! نور نو جیب ته لاس مه وروړه چې د صدراعظم لیک هم وي هم امکان نه لري
جمال :
(په خندا) صبر دا د جمهورریس لیک دی ...
ژر یو زرګون له جیبه راباسي او مامورته یې وړاندی کوی
( مامور په وارخطایۍ دوازې ته منډه کړی،دروازه په زوره بنده کړی )
مامور :
دروازه بنده کړه ،هسې نه چې امنیت خراب شي
جمال زرګون په ګوتو کې ورکیږدی
جمال :
ښه اوس څنګه !؟
مامور :
اوس همدا اوس ....! جالبه اصلی پُرزه دې په اول کې نه راکوله ،په نقلی پُرزو دې ماغزه را خراب کړی،که دې دا پُرزه اول راکړی وای،اوس به دې له وخته دوسیه په لاس کې واې ... د پاچا زور نو څوک لري
پــــــــای

0 Comments:

Post a Comment

<< Home